Ebook Kitap Evi

MEMLEKET HIKAYELERI HAKKĐNDA YAZĐLANLAR Ben edebiyata biraz meraklıyımdır. Eskiden bu merakım estetiğin sınırı içinde kalırdı, simdi biraz daha derine gidip kitaplardan yazarlarına, yazarlardan devirlerin zihniyetine ve toplumların davranıslarına doğru uzanmak ister. Meselâ çok eskiden büyük üstad Refik Halid'in Memleket Hikâyeleri'ni, sadece bir güzel yazı okumak keyfi katkısız bir edebi zevk için hatmetmistim, simdi onları yeniden okuyor ve her birinde, o edebi keyfin ötesinde, bambaska hazineler kesfediyorurn.Bana onlar, vatan Anadoln'nun yarım asır içinde değisen ve değismeyen davranıslarına en keskin ısığı tutuyor. Onlar sayesinde üstad Refik Halid'in öze varmaktaki büyük kudretine ve zamanı yenen essiz görüs ve anlayısına bambaska bir idrakle hayran oluyorum.Bana o hikâyeler, bugün, Anadolu'nun insan ve cemiyet hayatı hakkında yazılmıs ve yazılaçak en azametll psikoloji ve sosyoloji eserlerinden daha etraflı, daha derin, daha dolu ve daha gerçek geliyor....

ITALYAN'ların Habesistan'a sevkiyat yaptıkları sırada idi; 936 senesinde... Fasist askerle dolu bir Đtalyan vapurundayım: Ma-otla isleyen 22 bin tonluk, 24 mil süratinde bembeyaz Conte Verdi dmdaki bir yolcu vapuru... Doğu'ya gidiyorum. Niçin? Ben kimim?.. Sizlere bunu simdi söylemeyeceğim. Yazıma ifsaatla baslama-ıalıyım. Önceden izahat vermemekle beraber öyle tahmin ediyorum i hikâyem ilerledikçe sahsiyetim kendiliğinden belirecek. Hüviyetime ait olan kısmı az çok örtülü geçmek istememin se-ebi, okuyucuları meraka  düsürmek gibi bir roman tekniğine da-anmıyor. Birdenbire açığa vurmak hosuma gitmiyor. Đsime gel-ıiyor da diyebilirim. Sayet kısım kısım, yahut sonuna doğru hep-meydana çıkarsa pekâlâ! Olacağın önüne geçilmez. Neyse, sadede gelelim: Đkindi üzeri dört yolcu briç oynuyor; ben seyrediyorum. Bü-ük kumarı sevdiğimden böylelerine katılmanı. Yanıma yaklasan teward, (*) tepsi içinde bir kâğıt uzattı; usulca, âdeta sıkılarak sıldadı:

Üçüncü Cilt NĐLGÜN'ÜN SONU Üçüncü Cilt BĐRĐNCĐ KISIM bize dönerek dedi ki: Tibesti ile Hoggar dağları arasından hep çöl üzerinde uçu-voruz. Bir saate kadar Bir-i- Kalanga'ya ineceğiz.Yol arkadaslarımdan Đngiliz Binbasısı Appel soruyor:Orada Fransız garnizonu mu var?Evet. Rahat edeceğinizi pek sanmam. Misafir olacağınız insanlar iyi kalplidirler ama, dağınık ve laubalidirler. Tras olmayı bile lüzumlu saymazlar. Đngilizlerin trasa verdiği ehemmiyete gülümsedim... Gülümsemem uzun sürmedi: Afrika? Tibesti? Hoggar? Buralarda ne arı-vorum? Oraya gelmeden evvel size «Mapa Melikesi Nilgün» kısmını bıraktığım yere, Lübnan'adönmekliğim lâzım. Hikâyeme kestiğim noktadan baslamalıyım. Arkasından kostuğum veyüzünü görünce Nilgün olmadığını anladığımı kadına Affedersiniz, birine benzettim... Diyebilmistim. O ve yanındakiler yollarına devam ediyorlardı. 1 n bir müddet ayakta kaldım sonra bu dağlık, taslık] ve köy yolu erinde ilk rastladığım, iri bir kayaya dayandım. Fakat durama-m...

Evet, Nilgün'ün gözleri sadece elâ idi. Ne hınç, ne düsmanlık, ne kin, ne intikam alma arzusu,rahat gözler... Artık sevmeyen kadın gözleri. Bedbahtım Ahmed azıcık gecikecek, özür diledi, bir hey'eti kabul ediyor. Ey, nasılsınız, efendim?Cevaplarveriyorum. Teyzemi sormadınız?Affedersiniz; sasırdım; sevindim de... Sözümü kasten kesti, dedi ki: Dübeste Mapa'dan ayrılmadı; Tayfur Beyle evlendi. O, zevcesini kaybetmisti; birbirlerinden hâz ettiler; adamıza yerlestiler. Siz gelmeyecek misiniz? Ahmed ile demin bahsiniz geçti;muhakkak bekleriz. Bir gün uğrayıveriniz.Nazik, fakat kupkuru. Maziye ait en tatlı hatırlarını unutmus gibi konusuyor. O mazi ki hem tuhaf, hem hazin hem ne tatlı vak'alarla dolu idi; nasıl da izi kalmamıs? Yoksa Nil, esine rastlamadığım bir aktris olduğu için bu haliyle defa yaptığı gibi— bir rol mü oynuyor? Mümkündür. Aksini de hesaba katmalı. Samimî mi? Soğukkanlılığımı kaybetmek, erWyesizlik etmek üzereyim. Türkçe konustuğumuz için dinleyen-r ...