Ebook Kitap Evi

Rodel Ituralde askerliğin büyük kısmının beklemek demek olduğunu bilse de beklemekten nefret ederdi. Bir sonraki savaşı, düşmanın harekete geçmesini, hata yapmasını beklemek. Ağaçlar kadar kıpırtısız haîde kış ormanını izliyordu. Zirvesine giden yolu yanlamış olan güneş sıcaklık vermiyordu. Nefesi yüzünün önünde beyaz beyaz puslanıyor, düzgünce kırpılrryş bıyığına ve siyah tilki kürkü astarlı başlığına kırağı düşürüyordu. Miğferi eyer kaşında asılı olduğu için memnundu. Göğüs zırhı soğuğu yakalıyor, ceketinin ve altındaki kat kat yün, ipek ve keten giysilerin içine işlemesine sebep oluyordu. Acar'ın eyeri bile soğuk geliyordu. Sanki beyaz iğdiş at donmuş sütten yapılmıştı. Miğferi de taksa beyni ekşirdi herhalde. Kış Arad Doman'a geç gelmişti, çok geç, ama bütün şiddetiyle gelmişti. Yaz sıcağı sıradışı bir biçimde güze kadar oyalanmış, ancak kış ortasına bir ay kala kaybolmuştu. Uzun yaz kuraklığından canlı kurtulan yapraklar da renk değiştiremeden donmuşlardı ve şimdi, saba...

Kutu gibi araba Mat'e gördüğü, tekerlekli evlere benzeyen Tenekeci arabalarını hatırlatıyordu, ama bu araba içinde yaşamak için yapılmamıştı, duvara gömülmüş dolaplar ve iş tezgahlan ile doluydu. İçeriyi dolduran tuhaf, ekşi kokulara karşı burnunu kırıştırarak oturulacak tek şeyin, üç bacaklı taburenin üzerinde rahatsızca kıpırdandı. Kınk bacağı ve kaburgalan hemen hemen iyileşmişti ve o kocaman bina tepesine indiği zaman aldığı yaralar kapanmıştı, ama hâlâ zaman zaman sancıyorlardı. Dahası,duygudaşlık çekmeyi umuyordu. Doğru oynarsanız kadınlar duygudaşlık göstermeye bayılırdı. Parmağtndaki uzun mühür yüzüğünü döndürmeyi bırakmaya zorladı kendini. Bir kadına sinirli olduğunuzu belli ederseniz, üzerine kendi anlamlarını yüklerdi ve duygudaşlık pencereden kaçıp giderdi. "Dinle, Aludra," dedi, en sevimli gülümsemesini takınarak, "artık Seanchanlann senin havaifişeklerine dönüp bakmayacağını biliyor olmalısın. O damane'ter Semavi İşıklar denen bir şey yapıyor v...

Üç lamba titrek bir ışık yayıyordu, tavanı ve duvarları çıplak beyaz olan küçük odayı aydınlatmak için yeterinden de fazla, ama Seaine bakışlarını ağır, tahta kapıya dikmişti. Mantıksızdı, biliyordu; bir Beyaz Temsilci için aptalca. Kapı pervazından dışarı uzattığı örgü dışarıdaki dolambaçlı koridorlardan zaman zaman uzak ayak seslerinin fısıltılarını getiriyordu, neredeyse işittiği anda solup giden fısıltılar. Çok eskide kalan çömezlik günlerinden bir dosttan öğrendiği basit bir şeydi, ama biri yaklaşmadanuzun zaman önce haberi olacaktı. Zaten pek az insan ikinci bodaımdan daha aşağılara geliyordu. Örgüsü sıçanların uzak çıtırtılarını yakaladı. Işık! Tar Va-lon'da, Kule'nin kendisinde sıçanlar görülmeyeli ne kadar olmuştu? Karanlık Varlık'ın casusları var mıydı aralarında? Huzursuzluk içinde dudaklannı yaladı. Bu konuda mantığın hiçbir faydası yoktu. Doğru. Ama mantıksız. İçinden kahkaha atmak geldi. Bir çabayla isterinin sınırından geri döndü. Sıçanlardan başka bir şey...

Gecenin loş, soğuk karanlığında, Egwene huzursuz uykusundan ve rahatsız edici düşlerinden sersem sersem uyandı. Düşleri, onları gördüğü zamankinden daha da rahatsız ediciydi, çünkü onları hatırlayamıyordu. Egwene'in düşleri her zaman açık olurdu, bir sayfaya basılmış sözler kadar berrak,ama bu düşler bulanık ve korkutucuydu. Son zamanlarda o tür düşleri çok sık görüyordu. Kaçmak, kurtulmak, ama neden kaçtığını asla hatırlamamak isteyerek uyanıyordu ve her seferinde midesi bulanıyor, kararsızlık çekiyor, hattâ titriyordu. En azından başı ağrımıyordu. En azından önemli olması gereken düşleri hatırlayabiliyordu, ama onları nasıl yorumlayacağını bilemiyordu. Farklı maskeler takmış Rand, sonra o maskelerden biri aniden maske olmayı bırakıyor, Rand oluyordu. Perrin ve bir Tenekeci, hemen önlerindeki uçuaımdan habersiz, balta ve kılıçla önlerindeki dikenli çalıları yararak çılgınca kendilerine yol açıyorlar. Ve dikenler onların işitmedikleri insan sesleri ile çığlık atıyorlar. Dev bir ...

Ethenielle, dik, dolambaçlı geçitlerle kaplı, yan yarıya gömülmüş kayalardan ve yan yatmış görünen kocaman yığınlardan oluşmuş, ismiyle bağdaşmayan bu Kara Tepeler'den daha alçak dağlar görmüştü. O geçitlerden bazıları bir keçiyi bile tereddüde düşürürdü. Bu, kuraklığın soldurduğu ormanlarda ve kahverengi otlarla kaplı çayırlarda üç gün yol alabilirdiniz ve sonra aniden kendinizi, dünyadan bihaber yedi, sekiz minik köyden yarım gün uzakta bulurdunuz. Kara Tepeler çiftçiler için zorlu bir yerdi, ticaret yollarının uzağında, artık her zamankinden de sert iklime sahip bir yer. İnsanların görünce gözden kaybolması gereken sıska bir leopar kırk adım ötede, dik bir yamacın tepesinden, Ethenielle'in atlı eşlikçileri ile birlikte geçmesini izledi. Batıda akbabalar bir alamet gibi, sabırla çemberler çiziyorlardı. Kan kırmızı güneşi örten tek bir bulut yoktu, ama bulut denebilecek şeyler vardı. Sıcak rüzgar estiği zaman, toz perdeleri kaldırıyordu. En iyi adamlarından elli tanesi ar...

Pedron NialPın ihtiyar bakışları özel görüşme odasında gezindi, ama düşüncelerle puslanmış kara gözleri hiçbir şey görmedi. Bir zamanlar gençliğinin düşmanlarının savaş sancakları olan lime lime kumaşlar, taş duvarlara kaplanmış koyu renk ahşap panellerin üzerinde soluk renkleriyle pek dikkat çekmiyorlardı. Duvarlar burada, Işığın Kalesi'nin yüreğinde bile kalındı.m Odadaki tek sandalye -ağır, yüksek sırtlı, neredeyse taht gibi- odaya dağıtılmış ve dekorasyonu tamamlayan birkaç sehpa kadar görünmezdi onun için. Zemindeki geniş tahtalara işlenmiş büyük güneş patlamasının üzerine diz çökmüş, hevesini zar zor zapteden beyaz pelerinli adam bile o an için zihninden uzaklaşmıştı, ki pek az kişi onu bu kadar hafife alabilirdi. Niall'a getirilmeden önce Jaret Byar'a yıkanması için zaman verilmişti, ama hem miğferi, hem de göğüs zırhı yolculuktan dolayı rnat-laşmış, fazla kullanılmaktan yıpranmıştı. Karanlık, çökük gözleri, fazla etinin tamamı eriyip gitmiş gibi görünen yüzünde...

Ve gün gelecek, insanların yaptıkları yıkılacak ve Çağların Deseni'ne Gölge düşecek ve Karanlık Varlık,elini bir kez daha insanların dünyasına koyacak. Yeryüzünün ulusları, eskimiş kumaşlar gibi yırtılıp parçalanırken, kadınlar ağlayacak ve erkekler haykıracak. Hiç kimse ve hiçbir şey ayakta kalmayacak.Fakat Gölge'nin yüzüne, daha önce yeniden doğmuş olan ve sonsuza dek defalarca doğacak olan biri doğacak.Ejder yeniden doğacak ve yeniden doğuşunda haykırışlar ve diş gıcırtıları duyulacak. Ejder insanları kefen ve küllerle giydirecek ve tüm bağlan kopartarak dünyayı yeniden kuracak. Hepimizi şafak gibi körleştirip doğuracak ve Yenidendoğan Ejder, Son Savaş'ta Gölge ile yüzleşecek ve kanı bize hayat verecek. Bırakın aksın gözyaşları, ey dünyanın halkları, Kurtuluşunuz için ağlayın.Karaethon Döngüsü'nden Ejderin Kehanetleri Arafel Sarayı'nın Baş Kütüphane Memuru Ellaire Marise'idin Alshinn tarafından Üçüncü Çağ'm Yeni Dönemi'nde 231 yılında çevrilmiştir....

Zaman Çarkı döner ve çağlar gelip geçer; ardında efsaneye dönüşen anılar bırakır. Efsaneler solup söylenceye döner; söylencelerse, ortaya çıkmalarını sağlayan çağ geri geldiğinde çoktan unutulmuş olurlar. Üçüncü Çağ'da, kehanetler çağında, Dünya ve Zaman dengede durduğunda, puslu dağlarda bir rüzgar eser... Kehanetlerin gerçekleşeceği zamandır bu. Zaman Çarkı, Çağların Deseni'nde bir ağ örmektedir; Dünya dolanan bir ağ, Dünyanın gözü kör edildiğinde, zamanın kendisinin bile ölebileceği bir zaman...