DÜNYA YENĐYKEN, yedi Tanrı uyum içinde yasıyorlardı ve tüm insan kavimleri tek bir halktılar. Tanrıların en genci olan Belar, Alornlar tarafından pek seviliyordu. Onlann arasında yasıyor, onları el üstünde tutuyordu; Alornlar da onun gözetimi altında serpilip çoğalıyorlardı. Diğer Tanrıların da etraflarına halklar toplanmıstı, her Tanrı kendi halkını gözetiyordu. Ama Belar'ın en büyük kardesi Aldur, hiçbir halkın tanrısı değildi, insanlardan ve Tanrılardan ayrı yasıyordu; ama bir gün basıbos bir çocuk gelip buldu onu. Aldur bu çocuğu müridi olarak kabul etti ve adını Belgarath koydu. Belgarath Đrade ve Söz'ün gücünü öğrendi ve büyücü oldu. Sonraki yıllarda baskaları da yalnız tanrıyı arayıp buldular. Onun dizleri dibinde toplasıp bir kardeslik olusturdular ve zaman onlara dokunmadı. Bir gün, Aldur bir çocuk kalbi büyüklüğünde, küre seklinde bir tas aldı ve yasayan bir ruh haline getirene kadar elinde evirip çevirdi. Đnsanların Aldur Tası dedikleri bu canlı...
Sayfalar bir kitabın üzerine tıkladığınızda sağ tarafta yer alacaktır.