Annesine sıkı sıkıya sarılmıs uyuyan Anamaya, ansızın uyandı. Kulübenin çatısına inenyağmuru dinledi. Henüz geceydi, tropikal ormanlara özgü derin ve koyu bir gece. Yağmur bosanıyordu. Sağır ediciydi. Baska hiçbir ses isimlemiyordu; ne kirislerin gıcırtısı, ne de ormanda her zaman duyulan maymunların, yırtıcıların haykırısları.Sazlardan yapılmıs kerevette dönüp annesinin elini aradı. Uykusunun neden kaçtığını anlayamıyordu. Gözlerini açacak olsa, çatının kirisleri yılanlara, su küpleri de yüzlerini burusturmus canavarlara dönüsüyordu. Kapatsa, bu kez de yağmurun gürültüsü katlanılmaz oluyordu. Tas gibi ağır damlalar, palmiye yapraklarından yapılmıs kalın çatı örtüsünü delip geçiyor gelip göğsüne saplanıyordu sanki.Nedensiz bir korku duydu. Yüreğinde bir keder, düslerde olduğu gibi, insanın üzerine çöken bir ağırlık, yoğun, anlasılmaz bir sıkıntı vardı... Titreyerek dizlerini büktü. Annesine yaslanıp büzüldü, için için ağladı.. Dudaklarının arasından,...
Sayfalar bir kitabın üzerine tıkladığınızda sağ tarafta yer alacaktır.