8 ekim 2005 Saat 23:09 (Yargı Gecesine 2 yıl, 84 gün kala) Dr. Elliot Dietrich sağanak yağmur altında kosarak basamakları çıktı. Cebini bir an karıstırdıktan sonra evinin anahtarını çıkarttı ve kilide soktu. Ama çeviremedi; kapı zaten açıktı. Dietrich midesinde bir burulma hissetti. Yağmur kalan birkaç tel saçını da kafa derisine yapıstırırken anahtar elinde, donup kaldı. Kapıyı kilitlemeyi asla unutmazdı. Evine birileri girmisti. Ve o birileri belki hâlâ evin içindeydi.Beyni ona kaçmasını haykırıyordu. Adam Fawer Empati Arabaya bin ve sür! Ama nereye? Eğer onu bir kez buldularsa yine bulurlardı. Ayrıca her seye yeniden baslayabilir miydi? Daha gençken bile yeterince zor olmustu bunu yapmak.Ve aradan çok zaman geçmisti.Korku kalbini bir mengene gibi sıktı.Ya sadece kapıyı kilitlemeyi unutmussa? Belki de basit bir dikkatsizlikti. Ya tüm yasamını aptalca bir hata nedeniyle geride bı-raktıysa?Basını iki yana salladı. Deliceydi düsündükleri. Artık korku içinde yasamak zorunda değild...
Sayfalar bir kitabın üzerine tıkladığınızda sağ tarafta yer alacaktır.