Ebook Kitap Evi

Neredeyse öldüğüm deneyimlerim, kendi adil payıma düşenden daha fazlaydı; bu sizin alışkın olduğunuz bir şey değildi.Ölümle tekrar yüz yüze gelmek, yine de, tuhaf bir şekilde kaçınılmaz görünüyordu. Sanki gerçekten felaket için işaretlenmiştim.Zaman zaman tekrar kaçtım, ama arkamdan benim için gelmeye devam etti. Buna rağmen, şu an diğerlerinden çok farklıydı. Korktuğunuz birinden kaçabilirdiniz, nefret ettiğiniz biriyle savaşmayı deneyebilirdiniz. Canavarlar, düşmanlar; bütün o katillere karşı tüm tepkilerimi ayarladım. Sevdiğiniz kişi sizi öldüren kişiyse, size seçenek bırakmaz. Nasıl kaçabilirsin, nasıl savaşabilirsin, bunları yaparken sevdiğin kişinin canını yakabilir misin? Eğer yaşamınız sevdiğiniz kişiye vermek zorunda olduğunuz her şeyse, nasıl olur da vermezsiniz? Eğer bu gerçekten sevdiğiniz kişiyse?

Bu, günün uyuyabilmeyi dilediğim zamanıydı. Ya da doğru sözcük Araf mıydı? Eğer günahlarımı telafi etmenin bir yolu olsaydı, bu bir ölçütte çeteleye yazılmalıydı. Can sıkıntısı alışabildiğim bir şey değildi;her gün inanılmaz derecede, bir öncekinden daha tekdüze geliyordu.Sanırım benim uyuma biçimim buydu – eğer uyku aktif dönemler arasındaki hareketsiz durum olarak tanımlanırsa.Kafeteryanın uzak köşesindeki alçıdan geçen çatlaklara, orada olmayanşekiller hayal ederek baktım. Bu, kafamın içinde fışkıran, bir nehir gibi çağıldayansesleri bastırmanın tek yoluydu.Bu seslerden birkaç yüz tanesini sıkıntı yüzünden duymazdan geliyordum.Konu insan zihnine gelince, hepsini daha önceden duymuştum. Bugün bütün düşünceler, buradaki küçük öğrenci grubuna eklenen yeni kişiyle ilgili gülünç bir heyecanla doluydu. Hepsindeilgi uyandırmak çok kısa zaman almıştı. Yeni yüzü her açıdan düşünce üzerine düşüncede görmüştüm. Sadece sıradan bir insan kızı.Gelişinden doğan coşku bıktırıcı şekilde tahmin ed...