Đçinde bulunduğumuz su dönemlerde "zaman" kavramının anlasılması ve iyi kullanılması meyanında bazı çalısmalar yapılmıs, küçük çaplı da olsa, birkaç kitap yayınlanmıstır. Fakat, bu çalısma ve yayınların çoğu "dünyevi" bir zihniyetle hazırlanmıs olup, liberal ekonomi ve kapitalist dünya görüsü çizgisindedir. Kısaca, is ve kazanç dünyasına yöneliktir. Yani bu kitaplar, zamanı kullanarak çok is basarmak, çok kazanç elde etmek, daha fazla üretim yapmak... gibi hedefleri esas almaktadır. Bizim bu mütevazi çalısmamız ise; diğerlerinden farklı olarak, insanın kendi zamanını Müslümanca yasayabilmesine yardımcı olmak gibi daha kârlı bir amaca
yöneliktir.
Baska bir ifadeyle bu çalısmamızda: Ferdi ve toplumsal hayatta zamanı Müslümanlastırmak, geçmekte olan zamanı iman ve Đslam suuruyla doldurup bereketli kılmak, böylece geçip giden zamanı lehimize çevirmek ... gibi gayeler güdülmüstür.
Zamanın; laik, kapitalist/materyalist insanda tümüyle bir ziyan olduğu
süphesizdir. Yani, Đslam'ı hayatın g&r yesi saymadığından, ebedi saadet itibariyle, bu insanın mutlak bir ziyan ve hüsranda olduğu, süphe götürmez bir hakikattir. Müslümanlarda ise, bu anlamda bir ziyan söz konusu olmamakla beraber, bu alanda bir gaflet, bir savurganlık ve vurdumduymazlık hali gözlenmektedir. Öyle ki zaman, basit, önemsiz, gereksiz ve hatta zararlı seylerle israf edilmekte, hem ferdi hayat hem de cemaat planında zaman imkanı kaybedilmektedir.
yöneliktir.
Baska bir ifadeyle bu çalısmamızda: Ferdi ve toplumsal hayatta zamanı Müslümanlastırmak, geçmekte olan zamanı iman ve Đslam suuruyla doldurup bereketli kılmak, böylece geçip giden zamanı lehimize çevirmek ... gibi gayeler güdülmüstür.
Zamanın; laik, kapitalist/materyalist insanda tümüyle bir ziyan olduğu
süphesizdir. Yani, Đslam'ı hayatın g&r yesi saymadığından, ebedi saadet itibariyle, bu insanın mutlak bir ziyan ve hüsranda olduğu, süphe götürmez bir hakikattir. Müslümanlarda ise, bu anlamda bir ziyan söz konusu olmamakla beraber, bu alanda bir gaflet, bir savurganlık ve vurdumduymazlık hali gözlenmektedir. Öyle ki zaman, basit, önemsiz, gereksiz ve hatta zararlı seylerle israf edilmekte, hem ferdi hayat hem de cemaat planında zaman imkanı kaybedilmektedir.

