Dunlar, 1978 yılında annemin, kullanılmış eşyalarını elinden çıkaran birinden satın aldığı 1938 basımı "Dost Kazanma ve İnsanları Etkileme Sanatı" adlı kitabı yemek masasının üzerine koyarken söylediği
sözlerdir. Annem, söylediklerinin tamamen aksini yapacağımı düşünerek bir lise öğrencisinin dikkatini nasıl çekeceğini biliyordu. Elbette kitabı aldım ve okumaya başladım. Bu sadece başlangıçtı. Bu kitabı, yanında daha başka yüzlerce motivasyon ve kişisel gelişim kitaplarıyla birlikte o zamandan beri muhtemelen 30 kez okudum. Bu kitaplar, yıllar boyunca iş ve diğer insanlarla çalışmalarımda
başarımın, aldığım zevkin; aynı zamanda da bu kitaptaki fikirlerin temelini oluşturdu. Dikkatimi çekmeyi başardığı için anneme sonsuza dek minnettarım. Şimdi, "Beş Önemli Şey"i okumaya başlamadan önce dikkatinizi çekmiş olduğumu umuyorum. Bilgisayara geçirmeden ve basılmadan önce, kitabın taslağını birçok kişiye okuttum. Seçtiğim
"edebiyat eleştirmenleri"nin tepkilerini heyecanla bekledim. Ve cevaplar gelmeye başladı: "Bu kitaba başlamadan önce konu hakkında daha fazla bilgim olsaydı, o zaman daha çok yararlanabilirdim." "Çok sayıda kitap bu sayfalarda toplanmış gibi." "Şimdi nasıl bittiğini bilerek tekrar okuyorum ve bu kez kitapta neye bakacağımı biliyorum." "Bu karakterde kendimden çok şey buldum." "Bittiğinde üzüldüm, çok eğlenceliydi." "Beni aynı anda hem güldürdü, hem ağlattı, hem de öğretti."
 |