YİRMİBEŞİNCİ YÜZYILDA Zemochlu Otha'nın savaşçıları batı Eosia'nm Elene krallıklarını işgal ettiler ve önlerine geleni yakıp yıkarak batıya doğru yürüdüler. Otha, güçleri Randera Gölü civarındaki sislerle örtülü büyük savaş meydanında, batı krallıklarının orduları ve Kilise Şövalyeleri'nin birleşik gücüyle karşılaşana dek yenilmez gözüktü. Merkezi Lamorkand'daki savaşın işgalci Zemoch-ların en sonunda geri püskürtülüp kendi sınırlarına doğru kaçmalarına kadar haftalarca bütün şiddetiyle devam ettiği söylenir. Eleneler zafere böylece ulaştı ama Kilise Şövalyeleri'nin yarısı savaş meydanında vahşice öldürülmüş yatıyordu ve Elene krallarına bağlı orduların ölüleriyse binlerceydi. Sağ kalanlar evlerine dönüklerinde daha da acımasız bir düşmanla karşılaştılar - kıtlık, savaşın sıradan sonuçlarından biri.Eosia'daki kıtlık, kıtanın nüfusunu azaltmakla tehdit ederek, nesiller boyunca sürdü. Sosyal organizasyonlar kaçınılmaz bir şekilde yıkılmaya başladı ve Elene krallıklarında politik kaos hüküm sürdü. Dönek baronlar, bağlılık yemini ettikleri krallarına sadece sözde destek verdiler.Kişisel tartışmalar genellikle çirkin ufak savaşlarla neticelendi ve çapulculuk yayıldı. Bu durum yirmiyedinci yüzyılın ilk yıllarına kadar böyle devam etti. İşte bu karışıklık zamanı içerisinde Demos'daki ana karargâhımızın kapısında bir şövalye adayı tarikatımızın üyesi olma arzusunu kararlılıkla ortaya koyarak belirdi.
