Machine, «Doğra onu,» dedi. «Ben burada durmuş seyrederken onu doğrayıver. Kanın aktığını görmek istiyorum. Bunu bana ikinci kez söyletme.» George Stark'ın Machine'in Yöntemi adlı kitabından. İnsanların yaşamları... yani o basit fiziksel yaşamları değil de gerçek yaşamları... değişik zamanlarda başlar. Thad Beaumont'un gerçek yaşamı da 1860'da başladı. New Jersey'de Bergenfield kentinin Ridgedway semtinde doğmuş ve
büyümüştü. O yıl Thad'ın başından iki olay geçti. Bunlardan birincisi yaşamını biçimlendirdi. İkincisi ise neredeyse hayatına son veriyordu. Thad Beaumont o sırada on bir yaşındaydı.
O yıl Yeni Yetişen Amerikan Gençleri dergisinin desteklediği yazı yarışmasına kısa bir öyküyle katıldı. Haziran ayında derginin editörlerinden bir mektup geldi ona. Thad'ın öykü dalında mansiyon kazandığı bildiriliyordu. Ayrıca jürinin ona ikincilik ödülünü vermek istediği ama başvurusundan ancak iki yıl sonra gerçek bir «Yeni Yetişen Genç» sayılabileceği açıklanmaktaydı. Ama aynı zamanda editörler, «'Marty'nin Evinin Dışında' adlı öykünüz olağanüstü olgunlukta bir eser,» diyorlardı. «Bu nedenle sizi kutlamalıyız.» İki hafta sonra dergiden mansiyon belgesi geldi. Kaybolmaması için taahhütlü yollamışlardı hem de! Sertifikanın üzerine Thad'ın adını Eski İngilizce harflerle yazmışlardı. Bu harfler öyle kıvrımlı büklümlüydü ki, çocuk adını zorlukla okuyabildi. Belgenin altında sarı yaldızlı bir mühür de vardı. Buna derginin amblemi basılmıştı: «Jitterbug» yapan kısacık saçlı bir delikanlıyla buklelerini at kuyruğu biçiminde bağlamış bir kız. Annesi, çok sakar olan ve bazen kendi iri ayağına bile takılıp düşen, sessiz ve ciddi Thad'ı göğsüne bastırarak öpücüklere boğdu.Ama belge Thad'ın babasını etkilemedi bile. Adam gömüldüğü koltuğun derinliklerinden, «Madem o kahrolasıca şey o kadar iyiydi,» diye homurdandı. «Neden biraz para vermediler?»
